Funda Arar Karaya Vuran Gemiler Gibi

Karaya Vuran Gemiler Gibi

Üstüme yıkıldı dağ gibi bir hasret.
Yaraları sarmaya, alışıp unutmaya
Koca bir hayat lazım, yıllar yetmez.

Senin uzağında hayat çok hüzünlü.
Şimdi kime yar diye sarılıyor ellerin?
Gitsen bile, gözlerin benden gitmez.

Resimlerde hep o güzel yüzün,
Yüreğimde hep ağlayan bir hüzün.
Karaya vuran gemiler gibi,
İçimdeki kalp yaralı, bereli.

Hançerli şu gönlüm,
Sevdanla kanarken,
Unutmak ne mümkün severken!

Hayatla barışmak,
Bir yerden tutunmak,
Her şeyde sen varken,
Kolay mı ah unutmak!
Söz : Günay Çoban
Müzik : Febyo Taşel