Müjde Ar'dan ağlatan şiir

Yiğidimi doğurdum, kuş sütüyle büyüttüm
Dağdan odun taşıdım el verdim de yürüttüm
Barışa yol döşedim, taş söktüm, toprak döktüm
O yoldan feryat figan geçemem bir daha
Dağılsın kara bulut, güneş vursun bacama
Gözyaşı dökülmesin gül oyalı yazmama
Bu kadar acı yeter, gerek yok ki destana
Yetimim var dulum var, onlar ersin barışa
Kime saldırmalıyız, dünya kardeşine mi?
Savaş tüten bir baca barış olsa tüter mi?
Sağ duyusu olmayan doğru yoldan gider mi?
Çok iyi düşünelim gül mü güzel diken mi?